In een boek, film of game kon ik vroeger helemaal opgaan. Buiten konden de seizoenen elkaar afwisselen zonder dat ik er iets van zou hebben gemerkt. Op de bank of in bed droomde ik weg met ‘In de Ban van de Ring’ (The Lord of the Rings), Harry Potter of verdwaalde ik in het Star Wars-universum. Buiten speelde ik mijn jeugdheld Zorro na en binnen liet ik mijn fantasie de vrije loop. Bijvoorbeeld met modelvliegtuigjes, blokken en soldaatjes of gewoon door te tekenen. Ik voelde me soms net als Bastian, uit de jaren ’80 film ‘The Never Ending Story’ een ontdekkingsreiziger in mijn eigen fantasie.
Centraal in deze film staat de bedreiging van het land Fantasia door ‘the nothing.’ Een leegte die ontstaat doordat kinderen alleen nog maar entertainment consumeren en geen fantasie meer hebben. Van hetzelfde thema hebben de makers van South Park dankbaar gebruik gemaakt met de trilogie `Imagination Land.’ In zowel ‘The Never Ending Story’ als South Park’ is het aan een jongetje om de fantasiewereld met behulp van zijn inbeeldingsvermogen te redden van de ondergang.
Was ´the nothing´ nog een bedreiging 1.0 voor Fantasia, sinds kort is er een nog groter, krachtiger en verwoestender gevaar dat Fantasia overspoelt. Een ’2.0 gevaar’ dat direct uit de varkensstallen van onder de rivieren opborrelt: de Brabantse film. Ergens op het kruispunt van Bagger en Broddelwood worden films geschoten als New Kids en Doodslag (met Theo Maassen) waarbij laatstgenoemde film volgens nu.nl gaat over ‘hufterigheid.’ Een thema dat overigens volledig past in onze rijke Neerlandse mediatraditie van ‘Flodder,’ ‘de Tokkies,’ ‘oh oh Cherso,’ ‘New Kids, ‘ Paul de Leeuw en de volledige programmering van SBS 6.
In reactie op het aanhoudend geweld tegen mensen in de publieke sector, zoals ambulancepersoneel, brandweerlieden, politieagenten en buschauffeurs, is er in Brabant een politiek correcte film gemaakt. Een film die de kijker ervan moet doordringen dat hufterig gedrag tegen ambtenaren heulemoal nie tof is. Theo Maassen, de piraat van PSV’s prijzenkast en Eindhovense homohater, mag een good guy spelen die in zijn werk als ambulancebroeder geconfronteerd wordt met hufterig gedrag. Oh sweet irony.
Ik vraag me af of Bastian en de Keizerin in Fantasia voorbereid zijn op kinderen die Brabantse films tot de verbeelding laten spreken. Ik zie een dergelijk scenario al helemaal voor me. Artreyu de indiaan op Artax, de 175 cc Cita. Rockbiter die bamiballen zo groot als zwerfkeien verobert. Ma Flodder op de troon en Theo Maassen die op de muziek van dj Paul Elstak door Brabantia vliegt opzoek naar een medicijn tegen hufterigheid.
Oeps, sorry Bastian. Dat had ik me niet moeten verbeelden. Verrekte mongol dat ik ben.
Eric behaalde een bachelor in communicatie en besloot dat studeren toch echt zijn ding was door een nieuwe studie (Bestuurs- en Organisatiewetenschap) te volgen. Schrijft verhalen en columns voor zowel print als digitale media. Weet zijn standpunten altijd scherp voor het voetlicht te krijgen.
Ha Eric, daar ben ik dan! Ik moest glimlachen bij je inleiding – erg herkenbaar! (los van de starwars..). En wat die brabantse films betreft..tja…ik moet zeggen dat ik nooit echt de behoefte heb gevoeld New Kids te kijken, al ben ik na het lezen van deze column wel benieuwd naar Doodslag eerlijk gezegd!
Als je nog eens een goede monoloog over ‘Hufterije’ wil lezen trouwens – niet bedoeld voor kinderen en stukken intelligenter dan de gemiddelde New Kids – zie dan
http://www.nnt.nl/vo_images/Informatiemap%20Alice%20in%20Wonderland.pdf
bladzijde 11..het is een monoloog uit een moderne versie van Alice in Wonderland van het Noord Nederlands Toneel. Live op de eerste rij gezeten werd ik weggeblazen..
Ha Barbara! Dank voor je leuke reactie op deze column en natuurlijk ook voor die op het artikel over SOPA van Jorik! Ik kan je vertellen: hij is er trots op. Als USBO’er ontkom ik niet aan een verhaal over Alice in Wonderland, dus ga het zeker lezen. Maar nu weer verder met onderzoek