“The world has changed. I feel it in the water. I feel it in the earth. I smell it in the air. Much that once was is lost. For none now live who remember it. It began with the forging of the Great Crises. Three of such Crises, 9/11, Iraq and the banking crisis, were given to the Americans, wisest and fairest of all beings. Seven, including the Euro crisis, the Joint Strike Fighter, Berlusconi and Birkenstocks were given to the Europeans. Great miners and craftsmen of the mountain halls. And nine, nine Crises in Egypt, Tunisia, Libya, Morroco, Sudan, Ethiopia, Somalia, Oman and Syria were gifted to the race of dictators. Men who above all else desired power. For within these Crises was bound the strength and will to govern each race.”
Het was een miniscuul berichtje op Nu.nl. Je moest het met een lantaarntje zoeken want de headline was al snel verdwenen tussen al het andere nieuws. In slechts enkele zinnen repte het bericht over de verdubbeling van China’s defensiebudget (van €90 naar €180 miljard) voor de komende drie jaar. Het land dat in sneltreinvaart ontwikkelt, is al enige jaren bezig om het enorme leger te moderniseren. Nu het Westen dankzij uitputtende oorlogen en economische crises op zijn retour is, ziet China zijn kans schoon. In een tijd waarin de Amerikanen noodgedwongen stevig op defensie gaan bezuinigen en samen met Rusland het nucleaire arsenaal reduceren, lanceert China het een na het andere militaire protoype. China wil namelijk in 2020 beschikken over een enorme vloot hypermoderne vliegdekschepen, straaljagers en lange-afstandraketten. Volgens de Chinese minister van Defensie is alle energie die in de ontwikkeling van wapensystemen wordt gestoken (…) “niet bedoeld om welk land dan ook in de wereld te bedreigen.” De vraag rijst dan ook waar de vliegdekschepen en lange-afstandrakketten wél voor bedoeld zijn? Voor het onder de duim houden van de eigen bevolking?
Toen ik de paar regels tekst uit het nieuwsbericht op me in liet werken, moest ik meteen denken aan Hitler en Nazi-Duitsland. Hitler die, met behulp van de wapenindustrie, Duitsland uit de crisis van de jaren ‘30 van de vorige eeuw trok. Op de vooravond van de Duitse inval in Polen stelde Hitler de Britse minister van Buitenlandse Zaken, Neville Chamberlain, nog gerust; van een aanval was geen sprake. Japan speelde in opmars naar de aanval op Pearl Harbour exact hetzelfde spel van list en bedrog.
In vrijwel ieder fictieverhaal valt dezelfde verhaallijn over de strijd tussen Goed en Kwaad te ontdekken. In bekende fictieverhalen zoals Harry Potter, Star Wars en The Lord Of The Rings is er in beginsel een periode van vrede. Dan komt het Kwaad dat verslagen wordt, maar niet vernietigd. Het sluimerende Kwaad strooit iedereen zand in de ogen met list en bedrog en wordt als gevolg daarvan genegeerd. Totdat het op volle sterkte is en de oorlogshamer laat neerkomen op tegenstanders die door onderlinge strijd of strubbelingen verzwakt zijn.
Met de fixatie van het Westen op de eigen crises lijkt de aandacht voor China als potentiële crisis te verslappen. Hoe gevaarlijk dit gebrek aan media-aandacht en interesse voor China is, laat een fantasy schrijver als Tolkien ons zien.
“But they were all of them deceived for another Crisis was made. In the land of China, in the fires of Mount Tian Shan, the dark Lord Hu forged in secret a master Crisis, to control all other Crises and into this Crisis, he poured his cruelty, his malice, and his will to dominate all life. One Crisis to rule them all.”
Eric behaalde een bachelor in communicatie en besloot dat studeren toch echt zijn ding was door een nieuwe studie (Bestuurs- en Organisatiewetenschap) te volgen. Schrijft verhalen en columns voor zowel print als digitale media. Weet zijn standpunten altijd scherp voor het voetlicht te krijgen.
China vergelijken met Hitler en Sauron, dat is een aardige beschuldiging! Los van het feit dat ze hun defensiebudget verdubbelen…wat is het inherente kwaad in de Chinese heersers dat deze vergelijking rechtvaardigt?
Overigens snap ik niet dat ik een column met zo’n inleiding niet eerder heb opgemerkt.
Ha Barbara,
Ik kan je vertellen dat op de redactie de meningen over de vergelijking verdeeld waren, dus het is blijkbaar een onderwerp voor discussie. Laat ik een paar argumenten vóór de vergelijking noemen: A) Cihina is duizenden jaren, eigenlijk tot de 16de eeuw, een grootmacht geweest en de afgelopen decennia is het land hard op weg om het Westen voorbij te streven. B) China is nogal een communistisch land dat in de afgelopen 70 jaar miljoenen mensen heeft vermoord. Denk aan de tijd van Mao en de grote hongersnood. Alhoewel China liberaliseert is het nog al altijd in essentie een totalitair geleid land. Denk ook aan de bezetting van Tibet. De combinatie van wereldwijde crises, China’s regime en de overduidelijke ambities om met een grote lucht- en zeemacht overzees toe te kunnen slaan, rechtvaardigen in mijn ogen de vergelijking. En in deze tijd van Eurocrisis, Amerikaanse en Russische verkiezingen, vond ik het goed om de aandacht even weer op China te vestigen. Een land dat half Europa opkoopt en zich verdacht stil houdt.
En waarom je deze column niet eerder heb gelezen? tja, gewoon vaker op Popcornculture kijken!
Ok, beter laat dan nooit, maar wat zijn de inleiding en het slot van deze column awesome!
En nu lekker actueel met de goede vriendschappelijke relatie tussen China en Japan.
Dank u dank u. Ik hoop niet dat ik gelijk krijg, maar als de mondiale pleuris uitbreekt dan had ik die gewoon aan zien komen