Baasjes gaan steeds meer op hun honden lijken. Het is een bekende uitspraak die door 742.000.000 resultaten op Google Images wordt bevestigd. Een klein onderzoekje leert me dat er complete websites zijn gewijd aan dit fenomeen. Soms lijken baasje en trouwe viervoeter verbazingwekkend veel op elkaar. In de politiek en vooral tijdens verkiezingstijd worden gelijkenissen tussen mens en dier (en dan vooral: mens en hond) van stal gehaald. Misschien wel de meest bekende gelijkenis tussen mens en hond was die van Winston Churchill als bulldog.
Spotprenten zijn van alle tijd en daarmee het portretteren van een politcus of politica als dier. Voorbeelden daarvan zijn er op het internet te over: Geert Wilders als hoog blond schaap, Piet Hein Donner als lam waar ‘Donner kebab’ van wordt gemaakt of George Bush jr. als Amerikaanse adelaar. Toen een Deense krant in 2007 een spotprent van Mohammed als hond plaatste, had het Westen de poppen aan het dansen. In het Midden-Oosten braken massale protesten uit en in 2010 werd de tekenaar, Lars Villks, tijdens een conferentie aangevallen. Ook de makers van South Park, die de hele zaak ridiculiseerden, werden bedreigd.
Terwijl de ogen van de wereld gericht zijn op de Amerikaanse verkiezing van de Republiekse kandidaat, werden vorige week in Rusland presidentsverkiezingen gehouden. In zijn boek ‘Vladimir Poetin: het koningsdrama’, vergelijkt voormalig correspondent in Moskou Peter D’Hamecourt de wederom gekozen president van de Russische Federatie met een mol. Niet zo zeer qua uiterlijk, de man heeft als KGB-agent bewezen ogen in zijn rug te hebben, maar omdat Poetin gedurende zijn carrière steeds weer opduikt daar waar de macht is. In zijn vroege KGB-tijd was Poetin een geheim agent die anti communistische geluiden moest opvangen en landgenoten aangeven bij de autoriteiten. Hadden ze toen ‘wie is de mol’ gespeeld dan was het antwoord ‘Poetin’ geweest.
Met zijn herverkiezing, hoe frauduleus die ook verlopen mag zijn, bewees Poetin aan de wereld stevig in het zadel te zitten. En met het uit de weg ruimen van verschillende kritische journalisten en politieke tegenstanders, reiken de armen van Poetin als octopus tot in de huiskamers van de Russen. Maar Poetin is veel meer dan een mol die af en toe opduikt of een octopus die overal een tentakel in de pap heeft.
Zo af en toe zap ik langs Discovery Channel en val ik in de adviezen van Ceasar Millan. ‘The Dog Whisperer’ krijgt met een ‘sst’, een tik en een tennisracket iedere hond in het gareel. Zijn truuk? Dominantie. Ceasar weet als geen ander de lichaamstaal van honden te lezen en zelfs de grootste probleemgevallen in een kalme en onderdanige houding te krijgen. Hij blokkeert iedere natuurlijke reactie van het dier, zoals vechten, vluchten en vermijden totdat de hond leert dat kalmte en onderdanigheid beloond worden. De moeilijke gevallen neemt hij mee naar zijn eigen roedel zodat de groep de hond in kwestie kan socialiseren en onderwijzen in het onderdanig zijn.
Dominantie is ook het antwoord van Poetin op iedere situatie. De man met de zwarte band in judo en hoge mate van discipline drinkt nauwelijks, doet lastige vragen van de pers af als onzin en zijn eigen vrouw is praktisch uit het openbare leven verdwenen. Affectie is immers een zwakte. Onderdanigheid aan Poetin wordt beloond met baantjes of aandelen in de olie-industrie. Maar wie zijn of haar tanden laat zien krijgt te maken met het arsenaal van Poetin. Een breed arsenaal dat bestaat uit een corrigerend ‘sst’ tot en met de kogel. En samen met zijn roedel heerst de KGB-fluisteraar aan de Wolga als Ceasar over de Russische steppe.
