Gisteren ging de Week van de Klassieken van start. In de periode van 17 tot en met 26 april staat de Griekse en Romeinse Oudheid centraal in verschillende musea, in de vorm van lezingen, rondleidingen, workshops, toneel en quizzen. Belangrijkste reden voor deze Week is de dalende interesse voor de Klassieke Oudheid, zowel op het gebied van onderwijs als in toerisme. Redacteur Rowan schreef daar al een mooi artikel over. Vandaag kijken we naar de afnemende belangstelling voor de Oudheid op een ander gebied: televisie.
Verandering in het televisielandschap
Televisieseries zijn door de jaren heen flink veranderd. Misdaadseries als CSI zijn al jaren uitermate populair. Er komt steeds meer aandacht voor fantasy en sprookjes in series als Once Upon a Time. Daarnaast missen wij de krachtige vrouwelijke hoofdrollen die we in de jaren negentig in series als Buffy zagen. De jaren negentig kende een andere interesse die we de laatste tijd niet meer hebben gezien: mythologie en oudheid in televisieseries.
Hercules
Met gevoelens van heimwee en wellicht een beetje weemoed kijk ik terug naar de ietwat kitscherige serie Hercules: the Legendary Journeys. Mijn interesse voor mythologische vertellingen zorgde ervoor dat ik altijd aan de buis gekluisterd zat om te zien hoe Hercules wederom een mythologisch wezen te lijf ging. Toegegeven: de serie zag er niet uit. Het beperkte budget zorgde voor tenenkrommende special effects, maar toch was de serie zeer vermakelijk. Het leuke aan Hercules was dat de serie de verschillende verhalen rondom de Griekse held vertelde in de vorm van populaire televisie. Iedereen kon genieten van de verhalen over de Griekse goden, monsters en andere mythologische wezens. Een populair sausje over de voor sommige onbekende Griekse mythen.
Stargate
In de populaire serie Stargate SG1 werd science fiction op een slimme manier met mythologie gecombineerd. De serie draaide om de ontdekking van een apparaat afkomstig uit de Oudheid, de Stargate, waarmee men naar andere planeten kon reizen. De film waarop de serie is gebaseerd laat de eerste ontdekking zien: via de Stargate reist een team van militairen en wetenschappers af naar een verre planeet, waar ze een volk uit de Oudheid tegen het lijf lopen. Wat blijkt in de serie: in de Oudheid hadden Goden als Ra, Apophis, Anubis en Hathor mensen van aarde meegenomen naar verschillende planeten, waar ze nog altijd verder leven zoals in de Oudheid. Hoewel Stargate vooral uitging van Egyptische goden, kwamen er vaak Griekse goden en mythen voorbij.
The end of an era
Inmiddels zijn alle bovengenoemde series ten einde gekomen. Hercules stopte in 1999 na zes populaire seizoenen. De serie kreeg een spin-off in de vorm van Xena: Warrior Princess, die in 2001 voor het laatst te zien was. In tegenstelling tot Hercules, was het personage Xena niet gebaseerd op een bekend mythologisch figuur.
Met tien seizoenen en twee televisiefilms is Stargate SG1 één van de langstlopende science fiction series in de televisiegeschiedenis. Ook Stargate kreeg na zijn einde in 2007 vervolg, in de vorm van twee verschillende spin-offs: Stargate Atlantis, wat zich logischerwijs afspeelt op het mythologische eiland Atlantis, en Stargate Universe, dat meer ingaat op de science fiction en niet zozeer op mythologische verhalen.
De verdwijning van mythologie op tv
De laatste jaren is er maar weinig aandacht geweest voor de Oudheid en mythologie in televisieseries. Desondanks lijken we allemaal nog steeds interesse te hebben in volksvertellingen en oude verhalen, maar dan in een nieuw jasje. Vampieren, heksen, superhelden, zombies; allemaal kom je ze tegen in televisieseries .
Gelukkig zien we nog wel veel mythologie terug in films. Onlangs verscheen de film Wrath of the Titans, met de Griekse held Perseus in de hoofdrol. Hoewel de geweldige mythologische series uit de jaren negentig zijn verdwenen, mogen we blij zijn dat films nog wel aandacht besteden aan de Oudheid. En hopelijk helpt de Week van de Klassieken om dit onderwerp in de vele musea toegankelijk te maken voor een breed publiek.
Wendy is freelancer, heeft zich gespecialiseerd in cultuur van de 19e en 20e eeuw aan de Universiteit Utrecht. Ze is een zelfbenoemd Disney-historicus. Heeft altijd een iPhone en een spiegelreflexcamera binnen handbereik. Is volmaakt gelukkig met een Starbucks in haar hand.
- Flickr |
- More Posts