Het is terug van weggeweest: het Google Art Project. Dit project, waarbij je virtueel door musea kan wandelen, is inmiddels door de zoekgigant flink uitgebreid. Topstukken zoals de Venus van Botticelli kunnen tot op de verfstreek nauwkeurig worden bewonderd. Maar ook de Nederlandse aanwezigheid in het project is inmiddels flink uitgebreid met een aantal spraakmakende musea met internationale allure.
De snor van Banninck de Cocq
Vorig jaar werd bekend dat Google met een speciaal digitaliseringsproject de kunstwereld wilde vernieuwen. In deze pilot stapten vele musea in, zoals de Hermitage in St. Petersburg. In Nederland deden allereerst het Rijksmuseum en het Van Gogh Museum mee. Een logische keuze, zeker aangezien deze musea het meest bezocht worden door buitenlandse toeristen. Zo kan je onder meer inzoomen op de zonnebloemen van Van Gogh, of op de snor van kapitein Frans Banninck Cocq op de wereldberoemde Nachtwacht. Maar toch stelde de eerste versie enigszins teleur. Er zaten weinig extra functies op en het project zou vooral de digitale kunstkenners bedienen. Nog niet zozeer het grote publiek dus.
Maar het project is verder gegaan waar het gebleven was. Inmiddels zijn meerdere Nederlandse musea aan het bestand toegevoegd. Je kan je nu onder meer vergapen aan werken uit Museum Boijmans Van Beuningen, het Kröller-Müller Museum, het Gemeentemuseum Den Haag en het Paleis op de Dam. Ook leuk is dat je een kijkje kan nemen in de kunst die de Amerikaanse president Obama elke dag tegenkomt als hij zijn kantoor binnenloopt. Het toevoegen van nieuwe collecties aan het project brengt een aanzienlijk voordeel met zich mee: werken van kunstenaars, die vaak versnipperd zijn tentoongesteld, zijn gekoppeld en makkelijk te doorzoeken.
Evenwichtige collectie
Net als een echt museum probeert Google Art een evenwichtige collectie samen te stellen. Dat lukt ze heel aardig. Want naast schilderkunst, zijn er ook genoeg sculpturen en schetsen te vinden. Bovendien is niet alleen Westerse kunst vertegenwoordigd, maar bijvoorbeeld ook Afrikaanse en Koreaanse kunst.
Hoe gaat het in z’n werk? Stel: je wilt de Hermitage wel eens bezoeken, maar een ticket naar St. Petersburg is toch iets te duur. Dan kruip je achter je computer en surf je naar Google Art. Hier kan je door middel van Street View (ook al zo’n geweldige uitvinding van Google) door het museum dwalen. Zie je een mooi schilderij, bijvoorbeeld David en Jonathan van Rembrandt, dan klik je hierop. En zoomen maar in gigapixelresolutie!
Sociaal element
Hoewel deelname aan het project voor de musea niet meteen garant zal staan voor meer museumbezoekers, is het toch een strategische keuze. Deelname zal namelijk traffic naar de website van het museum vergroten, gezien de grote naam van Google. Ook is het sociale element van Google Art steeds belangrijker. Online bezoekers kunnen hun eigen collectie van topstukken samen stellen. Leuk om te delen op je Facebook, of via het ultieme beeldmedium Pinterest. Of natuurlijk Google Plus, het eigen netwerk van Google dat eigenlijk niet zo van de grond wil komen.
Toegegeven, al met al blijft Google Art een select gezelschap aanspreken, met name kunstliefhebbers en nieuwe media-geeks. De conservatieve kunstliefhebber zal nog steeds de voorkeur eraan geven om het werk in het ‘echt’ te gaan zien. Maar voor degenen die niet even naar het Metropolitan Museum kunnen gaan, is Google Art een mooi alternatief.
Rowan heeft zich gespecialiseerd in verschillende richtingen, waaronder Oude Geschiedenis en Cultureel Erfgoed. Kan uren dwalen door bibliotheken en musea, op zoek naar mythologie, erfgoed en historie. Hij leest graag en is daarnaast een groot filmliefhebber: hij kent alle James Bond-films bijna uit zijn hoofd.