Vandaag een gastblog van David Ogg. David is (nog een maandje) student Bestuur- en Organisatiewetenschap, en houdt zich in het dagelijks leven bezig met beats maken en praktisch alles kijken dat door HBO geproduceerd wordt. Zijn stuk gaat dan ook over de totstandkoming van de populaire serie Game of Thrones op datzelfde netwerk.
In de jaren 80 maakte de toen al succesvolle sciencefiction-, horror- en fantasyschrijver George R. R. Martin de overstap van boeken naar het schrijven voor televisie. Hoewel hij het ook hierin verdienstelijk deed, begonnen de beperkingen die dit met zich meebracht hem te frustreren. Juist de grote fantasie die Martin een goede schrijver maakte was er de oorzaak van dat de eerste versies van zijn scripts standaard werden afgewezen. Ze waren te groots, te complex en bovenal te duur. Toen Martin televisie de rug toekeerde was hij dan ook vastbesloten om een verhaal te schrijven dat met geen van deze beperkingen rekening hield. In een interview met Arts Beat vatte hij deze keuze samen met “I can have all the special effects I want. I can have a cast of characters that numbers in the hundreds. I can have giant battle scenes.”
A Song of Ice and Fire
Deze compromisloze instelling lag aan de basis van Martins magnus opus, de epische fantasyserie A Song of Ice and Fire. In de (tot op heden nog onvoltooide) boekenreeks wordt een zeer complex en groots opgezet verhaal verteld vanuit het perspectief van enkele tientallen personages. Het centrale plot draait om verschillende adellijke families die middels oorlogen, diplomatie en intriges strijden om de macht van het fictieve continent Westeros. De veel gemaakte vergelijking is met Lord of the Rings is enigszins misplaatst, omdat deze boeken gebaseerd zijn op mythen, legendes en de aloude strijd van goed tegen kwaad. A Song of Ice and Fire daarentegen is geïnspireerd door historische gebeurtenissen als de Honderdjarige Oorlog en de Rozenoorlogen, en relativeert het bestaan van absolute waarden als goed of kwaad. Mensen in deze wereld worden vaker gedreven door verwachtingen, ambities en de drang om te overleven dan door moraal. Toen Time George R.R. Martin ‘The American Tolkien‘ noemde was dit dan ook meer een eerbetoon dan een vergelijking met de grondlegger van het fantasygenre.
Ironisch genoeg wakkerde het succes van de boekenserie interesse aan vanuit de film- en televisiewereld, die Martin juist had verlaten omwille van de beperkingen die zij met zich meebrachten. Pas toen het televisienetwerk HBO in 2007 interesse toonde in een adaptatie naar televisie ging hij overstag. HBO stond toen al bekend om haar langlopende series, grote budgetten en liberale beleid tegenover het vertonen van naakt, geweld en grof taalgebruik – precies de voorwaarden waaraan volgens Martin voldaan moest worden. Na een lange en intensieve productieperiode werd in 2011 het eerste seizoen van Game of Thrones (de naam van het eerste boek, die gekozen werd om aan de gehele televisieserie te geven) uitgezonden. Op vrijwel alle vlakken werd de serie een immens succes: naast lovende recensies werden acteurs, schrijvers en andere medewerkers van de serie overladen met prijzen.
Franchise
Het succes van de televisieserie zorgde naast belangstelling vanuit een breder publiek voor de boeken ook voor het ontstaan van een gigantische franchise. Twee games, een kookboek met gerechten uit Westeros en verschillende replicazwaarden uit de televisieserie zijn hiervan slechts enkele voorbeelden. George R. R. Martin vervult bij de totstandkoming hiervan vrijwel altijd een rol, zij het als schrijver, adviseur of eindredacteur. Geen wonder dus dat veel van de posts op zijn blog zijn overvolle agenda als onderwerp hebben.
Vandaag wordt de seizoensfinale van het tweede seizoen van Game of Thrones op HBO Nederland uitgezonden. De aflevering heet Valar Morghulis, wat vrij vertaald “alle mannen moeten sterven” betekent. Fans hopen dat dit niet voor Martin geldt, die lezers respectievelijk vijf en zes jaar liet wachten op de laatste twee delen in de boekenserie, nog enkele delen te schrijven heeft en met zijn 63 jaar de jongste niet meer is. Gelukkig is dit niet Westeros, waar de levensduur van een personage omgekeerd evenredig lijkt samen te hangen met hoe geliefd hij is.
Af en toe wordt onze redactie aangevuld met een leuke gastblogger. Zij bloggen dan het liefst over nét iets anders dan waar wij het normaal over hebben. Wil je ook een gastblog voor PopcornCulture schrijven, mail dan naar email hidden; JavaScript is required
Leuk geschreven! Als groot fan van de serie vergroot dit mijn nieuwsgierigheid naar de laatste aflevering alleen maar! Leuke blog, David.
Oh wow, bestaat er een kookboek?! Bedankt voor de tip! En leuke blog:)