“May the odds be ever in your favor”. Met deze zin worden een aantal tieners in een arena gedropt om elkaar te bevechten. En dat alles om een een oude schuldvraag te vereffenen. Dit vormt de rode draad in de immens populaire trilogie The Hunger Games. Zeker onder tieners, die vaak nog maar weinig lezen, zorgen de boeken ervoor dat ze weer aan het lezen slaan. En met een eerste deel in de bioscoop en nog drie films op stapel, zal de hype rondom de Games nog lang niet voorbij zijn.
Klassieke inspiratie
De klassieke mythologie vormde voor schrijfster Suzanne Collins de grootste bron van inspiratie. Het verhaal van Theseus en Ariadne heeft zij als leidraad genomen, gecombineerd met de afschrikwekkende beelden van oorlog die zij op tv zag. In het mythologische verhaal moest de Atheense koning Aigeus elke zeven jaar veertien kinderen (zeven jongens en zeven meisjes) naar Kreta sturen, waar koning Minos regeerde. Nadat Minos’ zoon bij de Pan-Atheense Spelen om het leven was gekomen, eiste hij namelijk op deze manier genoegdoening. De jongelingen werden in het labyrinth geleid, waar ze door de Minotauros, half mens, half stier, werden gedood. Theseus wist echter te ontkomen met behulp van prinses Ariadne. Zij gaf hem een gouden draad die hij in het labyrinth kon afwikkelen om de weg terug te vinden. Nadat hij de Minotauros had gedood, vluchtte hij dan ook met Ariadne van Kreta.
In een meer abstracte vorm is The Hunger Games op dit verhaal gebaseerd, zij het met een meer postapocalyptisch karakter. Ieder jaar worden de Games gehouden in het Capitool, dat aan het hoofd staat van 12 districten in het land Panem (in Noord-Amerika). Als een moderne koning Minos regeert president Snow de districten op dictatoriale wijze, waarbij hij volledige controle heeft over alles. Vanuit elk district worden een jongen en een meisje geloot om deel te nemen aan de Games. Deze wordt gehouden in een moderne vorm van het Kretenzische labyrinth, namelijk in een arena met de nodige vallen en boobytraps. En dit alles als boetedoening voor het feit dat de districten vroeger in opstand waren gekomen tegen het Capitool. Tijdens het neerslaan van de opstand werd District 13 zelfs in zijn geheel vernietigd. Als herinnering (en afschrikking!) aan de opstand worden ieder jaar de Games georganiseerd, die live worden uitgezonden op televisie. De winnaar krijgt een plaats in de Victors Village in hun eigen district en genoeg voedsel voor de rest van hun leven.
Page Turner
De hoofdpersoon in het boek is Katniss Everdeen, de vrouwelijke deelneemster aan de Games uit District 12. Ze geeft zich vrijwillig op, nadat eigenlijk haar kleine zusje was geloot om deel te nemen. Samen met Peeta vertegenwoordigt ze District 12 in de arena. Natuurlijk zit er een romantisch sausje over het verhaal met de driehoeksverhouding tussen Gale, Katniss en Peeta. Maar deze verhouding blijkt gelukkig niet allesoverheersend in het boek: Katniss kan goed haar eigen boontjes doppen.
De schrijfster maakt gebruik van een arsenaal van beproefde schrijfstrategieën. De sterkste strategie is het schrijven vanuit de ik-persoon. Je wordt als lezer door de verwarrende gevoelens van Katniss steeds weer op het verkeerde been gezet…of toch niet…. Ook eindigt ieder hoofdstuk met een klassieke – maar effectieve – cliffhanger, waardoor je het boek niet naast je neer kan leggen. Een echte page turner dus!
Deel 1 vormt de inleiding op het geheel: het uiteenzetten van de situatie van de hoofdpersoon, een beschrijving van de voorgeschiedenis van de Games en de Games zelf. In deel 2 (Catching Fire) ligt het tempo een stuk hoger en wordt je als lezer vertwijfeld achtergelaten met een zeer open einde na de 75e versie van de Games. Deel 3 (Mockingjay) is heel anders qua karakter en vormt een enigszins onbevredigende climax op het geheel.
Young Adult Literatuur
The Hunger Games behoort samen met boeken van bijvoorbeeld De Grijze Jager tot het genre van Young Adult Literatuur. Lange tijd is de doelgroep van 13-18 jaar over het hoofd gezien als het op lezen aankomt; Carry Slee vinden ze vaak wat kinderachtig en Mulisch is te hoog gegrepen. Lezen doen ze zeker graag, maar dan wel spannende boeken of realistische onderwerpen, zoals drugs, loverboys en verliefdheid. In The Hunger Games komen aansprekende thema’s als verliefdheid, oorlog, leven en dood, privacy en zelfstandigheid aan bod. Allemaal thema’s die jongeren zonder meer aanspreken.
De trilogie The Hunger Games heeft dus de nodige ingrediënten om veel lezers te boeien: actie, romantiek en spanning. Maar het verhaal heeft een uiterst gruwelijk thema, tieners die elkaar afslachten. Daarom ook is het een uitermate geschikt boek om je in te verliezen in de hectiek van het dagelijkse bestaan. Je waant jezelf even in een heel andere wereld…
Rowan heeft zich gespecialiseerd in verschillende richtingen, waaronder Oude Geschiedenis en Cultureel Erfgoed. Kan uren dwalen door bibliotheken en musea, op zoek naar mythologie, erfgoed en historie. Hij leest graag en is daarnaast een groot filmliefhebber: hij kent alle James Bond-films bijna uit zijn hoofd.