Op PopcornCulture hebben mijn collega’s er een handje van om Amerikaanse superhelden onder de aandacht te brengen. Batman, Spiderman, The Justice League, Captain America, X-men, The Hulk en vele anderen passeerden de revue. Maar waarom eigenlijk? Ik kan mij de tijd nog goed herinneren dat ik hele zomervakanties Belgische en Franse comics, ookwel ‘stripboeken’ genoemd, las.
Eerder genoemde Amerikaanse varianten kende ik nauwelijks. Kuifje, Robbedoes & Kwabbernoot, Eric de Noorman, Lucky Luke, Asterix & Obelix, Blake & Mortimer, Iznogoud, Storm, Trigië, Guust Flater, de verhalen van de Marsupilami, Biggles, Sigmund, Jan, Jans & de Kinderen, Op zoek naar de tijdvogel, Tom Poes, Douwe Dabbert en vele anderen verslond ik allemaal.
Onlangs verscheen er een nieuwe Kuifje-film op het witte doek, met dank aan uhm, jawel een Amerikaan genaamd Steven Spielberg. Het is nu wachten op het moment dat de Marsupilami, a lá King Kong, het Empire State Building beklimt en we als kijker een fier wapperende stars and stripes seconden lang mogen aanschouwen. Dit klinkt misschien wat cynisch, maar eerlijk gezegd kunnen we niet zonder de Amerikanen die als geen ander weten fictieve helden tot leven te wekken. In een poging Spielberg en de zijnen de loef af te steken lanceerden de Belgen onlangs nog een verfilming van de Marsupilami in de film: Sur la piste du Marsupilami. Ergens onder een dekplaat op IMDb.com heeft een eenzame ziel de moeite genomen om de met een 6.0 beoordeelde film van commentaar te voorzien.
Het lijkt erop dat het onze zuiderburen ontbreekt aan voldoende Amerikanisme om één van Franquin’s meest populaire en tevens bijzondere creaties aan het grote publiek te tonen. De film is zelfs niet als torrent vindbaar, wat misschien nog wel meer zegt dan de genadige zes op IMDb.com. Ook de animatiefilm uit 2009 van Suske & Wiske komt er op IMDb met een 5,6 bekaaid vanaf. De speelfilm van Suske & Wiske uit 2011, die misschien nog wel het meeste opzien baarde omdat Wiske borsten blijkt te hebben, is in dezelfde internetdatabase voor films (nog) niet te vinden. Iets verder terug in de tijd komen we de drie speelfilms van Asterix & Obelix tegen. Alhoewel vermakelijk weten ook deze films qua score niet aan Spielberg met zijn Kuifje-film te tippen.
Wellicht moeten we het dan maar helemaal aan Spielberg overlaten om al onze stripboeken te verfilmen. Bijvoorbeeld door Olivier B. Bommel’s gevederde uitspraak ‘als u begrijpt wat ik bedoel’ te pimpen en naar 2012 te halen in de vorm van ‘you know what i’m sayin’ ?!‘. De gentleman bear loopt in ieder stripboek steevast met een pimp cane, dus het vermalen van het verhaal, tot hapklare hamburgers voor het grote publiek, zou voor een grote Amerikaanse studio toch weinig moeite moeten kosten. Of anders misschien Don Lawrence’s Storm, een creatie uit de jaren ’60 en ’70 van de vorige eeuw. Een verhaal dat al bij voorbaat filmwaardig is, in de vorm van een sexy roodharige Amazone die gewapend met rokje en zwaard in een post-apocalyptische wereld samen met superheld Storm probeert te overleven. Nee, toch niet? Dan laten we toch Daredevil en Pearl Harbor’s fighterpilot Ben Affleck de rol van Biggles spelen? Of Rob Schneider als Gus Failer (Guust Flater) wat ongetwijfeld voor een kaskraker gaat zorgen.
Eerlijk gezegd begrijp ik niet waarom de Amerikanen, die toch een zeer succesvolle Dr. Phil kennen, zich niet op de zwart-witte Volkskrant psychiater dr. Sigmund hebben gestort. Voor een dergelijke film, The Black & White Shrink Rises, waarin Sigmund 90 minuten lang heel geestelijk labiel Nederland schoffeert, zou ik bakken met geld betalen. Ik zou zelfs met een gerust hart in de rij voor de bioscoop gaan staan, wetende dat ik niet door een levensecht filmpersonage op een blauwe boon wordt getrakteerd, maar hooguit op een pilletje Prozac.
Misschien is juist Prozac, ook al een Amerikaanse uitvinding, wel datgene wat verfilmingen van onze stripboeken nodig hebben: meer actie, meer emotie en bovenal de kijker een gevoel van geluk en voldoening laten ervaren.
Eric behaalde een bachelor in communicatie en besloot dat studeren toch echt zijn ding was door een nieuwe studie (Bestuurs- en Organisatiewetenschap) te volgen. Schrijft verhalen en columns voor zowel print als digitale media. Weet zijn standpunten altijd scherp voor het voetlicht te krijgen.